Wśród chorób o podłożu laryngologicznym na szczególną uwagę zasługuje zapalenie ucha środkowego. Dotyka ono zarówno dzieci, jak i dorosłych. Wśród objawów pojawiają się: ból, wyciek z ucha, uczucie zatkania ucha, osłabienie słuchu. Najczęściej zapalenia te dzieli się na ostre oraz przewlekłe. Pierwsze odnoszą się do choroby, która ogranicza się do trzech tygodni. Z kolei drugi przypadek odnosi się do trwania zapalenia przez około trzy miesiące. Najczęściej przyczyną jest niewyleczone ostre zapalenie. Należy mieć świadomość, że przy zapaleniu ucha środkowego może nawet wystąpić temperatura ciała dochodząca do 40 stopni Celsjusza, ogólne rozbicie. U niemowląt charakterystyczne są: bezsenność, drażliwość, płacz, brak apetytu, wysoka temperatura ciała, czasami też wymioty i biegunka. Najczęściej zapalenie ucha środkowego pojawia się w okresie jesienno-wiosennym i podczas przebiegu wielu chorób zakaźnych, jak odra, ospa wietrzna czy płonica. Wielokrotnie do leczenia stosowane są antybiotyki.
Często mamy poczucie pełności i swoistego rozpierania w jamie brzusznej, brzuch wzdyma się. Tutaj mamy do czynienia z wzdęciami brzucha. Obok bólów brzucha i zaparć są one najczęstszymi dolegliwościami jamy brzusznej. Czasami pojawiają się one razem ze skurczami jelit lub bolesnymi kolkami. Głównymi przyczynami wzdęć brzucha jest gromadzenie się gazów jelitowych poprzez na przykład połykanie nadmiaru powietrza podczas szybkiego jedzenia, picia lub rozmowy w trakcie posiłku. Jednocześnie przyczyniać się może zwiększone wydzielanie śliny, jak i lęk bądź stres psychiczny. Często też powodem jest picie napojów gazowanych, który to dwutlenek węgla jest wchłaniany w jelicie cienkim i wydalany przez płuca przy wydechu. Powinno przestrzegać się diety, rezygnować z pokarmów rozdymających, jeść powoli, spacerować po jedzeniu, unikać napojów gazowanych, czynności powodujących połykanie powietrza, unikać zdenerwowania, pośpiechu, nadmiernego wysiłku itp.
Niestety należy tutaj zwrócić uwagę na coraz powszechniejsze schorzenie na całym świecie. Mowa tutaj o wrzodach żołądka i dwunastnicy. Wiążą się ona wspólną nazwą wrzodu trawiennego, który jest ubytkiem umiejscowionym w błonie śluzowej któregoś z owych dwóch odcinków układu pokarmowego. Większość wrzodów powstaje w dwunastnicy (średnio trzy razy częściej niż w żołądku) i do tego częściej u mężczyzn (też średnio trzy razy częściej niż u kobiet). Z kolei wrzody żołądka pojawiają się u obu płci z równą częstością. We wrzodzie dwunastnicy dolegliwości należy spodziewać się sezonowo: wiosną oraz jesienią. Objawy to głównie długotrwały ból w górnej części brzucha, promieniujący często do pleców i prawego ramienia. Czasami pojawia się też uczucie „pełności”, rozpierania po posiłkach, a nawet wymiotów (rzadko). U ¼ osób chorych na chorobę wrzodową pojawiają się krwawienia. Przyczyną są głównie bakterie Helicobacter pylori (HP), która powoduje stan zapalny błony śluzowej. Leczenie odbywa się poprzez stosowanie antybiotyków.
Wielokrotnie mamy do czynienia z przykrym zapachem z ust, albo swoich, albo naszego rozmówcy. Niestety nie jest to przyjemne. Schorzenie takie określa się jako halitozę. Jest to niezwykle powszechna przypadłość. Dotyczy ludzi w różnym wieku. Przyczyny są zazwyczaj niegroźne i tylko w niektórych przypadkach, rzadko, przykry zapach z ust może być objawem poważnej choroby. Jednocześnie może to skutecznie utrudniać życie, głównie kontakty międzyludzkie. Źródłem halitozy jest przede wszystkim zaniedbanie higieny jamy ustnej, choroby dziąseł bądź zębów. Jednocześnie może to być objaw zaburzenia w układzie pokarmowym (najczęściej) bądź oddechowym, ponieważ jama ustna stanowi wejście do obu tych układów naszego organizmu. Leczenie głównie opiera się na usunięciu przyczyny, a więc poprawieniu higieny jamy ustnej bądź wyleczeniu chorób któregoś z układów. Znacznie pomaga też żucie gumy lub bezcukrowych cukierków (głównie miętowych). Można też zjeść kawałek jabłka lub cząstkę pomarańczy, dzięki czemu wiele drobnoustrojów z jamy ustnej zostanie wypłukanych.